Sukces ucznia płockiego Plastyka

Mateusz Zyznowski, uczeń trzeciej klasy I Prywatnego Liceum Plastycznego w Płocku, zajął I miejsce w ogólnopolskim konkursie historii sztuki „Sztuka i Nauka”. Zwycięstwo zapewniła mu praca „Kamienica przy ul. Tumskiej 8 w Płocku jako lokalny przykład rewitalizacji obiektu architektonicznego”, przygotowywana pod kierunkiem Marka Mroczkowskiego.
Organizatorem konkursu adresowanego do uczniów liceów plastycznych i ogólnokształcących szkół sztuk pięknych jest kierowana przez prof. dr. hab. Krzysztofa Stefańskiego Katedra Historii Sztuki Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego oraz Koło Naukowe Historyków Sztuki Uniwersytetu Łódzkiego.
W konkursie uczniowie płockiej szkoły mają mocno zaakcentowaną pozycję. W ubiegłym roku główną nagrodę odebrał stypendysta prezesa rady ministrów i obecny absolwent Liceum, Sebastian Jędrzejewski, który przygotował pracę naukową „Katedra Płocka jako świadek lokalnej historii”. – Obecnie uznanie naukowców Uniwersytetu Łódzkiego zyskała praca stypendysty ministra kultury i dziedzictwa narodowego, ucznia klasy trzeciej, Mateusza Zyznowskiego, dotycząca siedziby Muzeum Mazowieckiego. Praca spełniła wszystkie uniwersyteckie kryteria, a Płock może się poszczycić „seryjnymi” sukcesami naszej uzdolnionej artystycznie i naukowo młodzieży – mówi Marek Mroczkowski.
Podczas przygotowywania konkursowego dzieła Mateusz korzystał z konsultacji ze znawcami zabytków Mazowsza Płockiego. W ubiegłym roku Sebastianowi pomocą służył proboszcz Katedry Płockiej ks. kanonik Stefan Cegłowski. Mateusz z kolei otrzymał poparcie głównego specjalisty ds. zabytków nieruchomych w płockiej delegaturze Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Warszawie Doroty Zaremby.
Jak zaznacza Marek Mroczkowski, odpowiedź na wybór tematu pracy Mateusza można znaleźć już we wstępie pracy, gdzie autor podkreśla znaczenie wybranego zabytku, pisząc: „Kamienica przy ulicy Tumskiej 8 w Płocku to reprezentacyjny, bogato zdobiony secesyjny budynek, powstały na początku XX wieku dla Stanisława Górnickiego, płockiego armatora żeglugi parowej na Wiśle”. W dalszej części pracy Mateusz Zyznowski zamieszcza informacje o kolejnych użytkownikach kamienicy, w której po modernizacji w 1914 na parterze była słynna cukiernia Antoniego Szałańskiego, ale także w kolejnych latach biuro pośrednictwa pracy (1915) i biuro podań w sprawach wojskowych (1932). W tym miejscu działał sklep i magazyn ubiorów damskich należący do rodziny Betleyów (1918), kancelaria adwokacka Izydora Nożyca (1916), zakład fryzjerski Stanisławy Wierzbickiej (1918), gabinet dentystyczny Zofii Sosnowskiej (1924), księgarnia Stefanii Cichockiej (1925), księgarnia i skład materiałów piśmiennych Edwarda Trautmana (1933) oraz skład apteczny Ignacego Sikorskiego (1935). Autor przypomina, że II wojna światowa oszczędziła budynek, w którym mieściło się potem 27 izb mieszkalnych. Po zamknięciu cukierni przez wiele lat funkcjonowała w tym miejscu popularna wśród płocczan Kawiarnia Teatralna, a w latach 80. pierwsza w mieście pizzeria. Dalsze losy podupadającego obiektu określiła koncepcja modernizacji i adaptacji secesyjnego zabytku na potrzeby Muzeum Mazowieckiego. rad