Pół wieku Budowlanki

Chciałoby się powiedzieć, że było to tak niedawno. Dopiero liczby pokazujące setki pracowników, tysiące uczniów i absolwentów uświadamiają upływ czasu. O wieloletniej historii wymownie mówi dwadzieścia tomów szkolnych kronik zawierających informacje o najważniejszych szkolnych wydarzeniach, jej sukcesach, kolejach, postaciach, które tworzyły szkołę. I najważniejsze – wspomnienia osób, które w tej szkole zostawiły całkiem sporą część siebie. Z nich zbudowana jest historia świętującej właśnie jubileusz pięćdziesięciolecia płockiej „Budowlanki”.
Wśród wielu wspomnieniowych rozmów toczących się podczas jubileuszowego spotkania przewijało się jedno ważne dla szkoły zdanie. Mianowicie, że od początku miała szczęście do dobrych dyrektorów, nauczycieli i uczniów. I choć niekiedy obecność w „Budowlance” była przypadkowa, to okazywało się, że jest to miłość na całe życie. Tak było z absolwentką, obecnie szkolnym pedagogiem Elżbietą Kunysz. – Zdawałam do szkoły medycznej, przypadkowo trafiłam do „Budowlanki”, ale muszę powiedzieć, że zawsze interesowało mnie budownictwo, malowanie, ściany i mury. Kiedy ukończyłam naukę, ówczesny dyrektor Franciszek Jaszczak zaproponował mi pracę w czasie wakacji. Zaczynałam od praktyk z dziewczętami, potem była praca w szkolnej świetlicy, następnie do chwili obecnej jako szkolnego pedagoga. Przez blisko dwadzieścia lat byłam opiekunem samorządu szkolnego.
„Budowlanka” dała początek nie tylko karierze zawodowej. Tu wcześniej pani Elżbieta znalazła także swoją wielką, pierwszą miłość – męża. Mówiąc o szkole, jej pierwszych latach przyznaje, że zawsze była tu dobra, rodzinna atmosfera, przyjaźni nauczyciele. – I dobrzy uczniowie. Choć jak to w szkole, bywało różnie. Więcej jest jednak ciepłych, miłych, wzruszających wspomnień. Z wieloma wychowankami do dziś spotykamy się, by porozmawiać o ich kolejach życiowych, sukcesach. Mimo że niekiedy w klasie pierwszej wcale nie było różowo – mówiła Katarzyna Dziurlikowska, nauczyciel języka polskiego w Zespole Szkół Budowlanych nr 1 w Płocku. O tym wspomina także w jubileuszowej publikacji zatytułowanej „Historia życiem pisana... czyli pół wieku Budowlanki 1960 – 2010”.
Jedna z najbardziej pomysłowych klas to klasa Tz. Mieli niebywałe pomysły, potrafili na lekcję przyjść z kotem, wpuścić gołębia pocztowego do klasy. Mieli również zamiar wpuścić zaskrońca, ale ten uciekł im w autobusie. Chłopcy odnaleźli swoje życiowe drogi, pracują, zakładają rodziny i pamiętają o mnie. – Kiedyś na balu sylwestrowym zagadnął mnie młody człowiek. Głośno wykrzyczał, że nie zapomni mnie do końca życia. Przyznam, że byłam zaskoczona. Znajomi z radością oczekiwali, że zbiorę burę od niezadowolonego ucznia za stawianie kiepskich ocen. Czekali z rozbawieniem na rozwój wypadków. Ku zaskoczeniu wszystkich i własnej uldze otrzymałam gorące podziękowania. Okazało się, że dzięki moim namowom chłopak przystąpił do egzaminu maturalnego i zdał go – powiedziała Katarzyna Dziurlikowska.
Otwarci, zaangażowani w życie szkoły ludzie wykreowali dzisiejszy wizerunek szkoły oferującej młodzieży kształcenie w wielu poszukiwanych na rynku pracy zawodach. „Budowlanka” umożliwia kształcenie na różnych poziomach, począwszy od szkoły zawodowej, poprzez technikum, po szkoły policealne. W systemie dziennym i zaocznym. To jak mówi obecny dyrektor Bogusław Sukiennik, odpowiedź na oczekiwania i potrzeby uczniów, by mogli podnosić swoje kwalifikacje. Współczesna „Budowlanka” to jeden z dwóch w Płocku ośrodków egzaminacyjnych, gdzie uczniowie mogą zdawać egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe. Od lat szkoła organizuje zagraniczne praktyki, daje możliwość zdobywania dodatkowych kwalifikacji podczas bezpłatnych kursów ułatwiających podjęcie pracy zawodowej. Prowadzi współpracę z partnerskimi szkołami zagranicznymi. Posiada także certyfikat „Szkoły Przedsiębiorczości”, „Szkoły bez Przemocy” i rozpoczęła starania o uzyskanie certyfikatu „Szkoły Promującej Zdrowie”. Marzeniem jest budowa nowego obiektu, w którym będą usytuowane warsztaty oraz hali sportowej. Pierwszy z nich, jak zapewniał podczas jubileuszowych uroczystości prezydent Mirosław Milewski, ma być rozpoczęty już w przyszłym roku. Inwestycja umieszczona jest w wieloletnim planie inwestycyjnym miasta.
Historia świętującej właśnie jubileusz pięćdziesięciolecia szkoły rozpoczęła się w czerwcu 1960 roku. Pierwsi uczniowie (240 osób) rozpoczęli naukę we wrześniu 1960 roku w dwóch salach obecnego SOSW przy ulicy Gradowskiego (ówczesna SP nr 10). Dyrektorem został Henryk Nowak. Kolejne lata przyniosły zmiany siedzib, przybywało kierunków kształcenia. Od 2002 roku szkołę tworzą dwie placówki: Zespół Szkół Ochrony Środowiska z Białej i Zespół Szkół Budowlanych przy ulicy Mościckiego. Rozpoczął się nowy ważny rozdział w życiu i działalności „Budowlanki”, która dziś może pochwalić się imponującą liczbą ponad tysiąca uczniów. Obecni uczniowie i ci, którzy szkolne mury opuścili przed laty, spotkali się w weekend, by uczestniczyć w wielkim święcie szkoły. W czasie rocznikowych spotkań wspominali kolegów, koleżanki ze szkolnej ławy, swoich wychowawców, szkolne żarty. Wiele wzruszających, radosnych, ważnych wydarzeń i postaci można było odnaleźć w okolicznościowym spektaklu przygotowanym przez aktora płockiego Teatru Dramatycznego Mariusza Pogonowskiego, notabene absolwenta „Budowlanki”, zatytułowanym „Historia życiem pisana” z udziałem uczniów, absolwentów i nauczycieli szkoły.     rad

Dyrektorzy Zespołu Szkół Budowlanych nr 1 (ul. Mościckiego) w Płocku w latach 1960 – 2010:
Henryk Nowak 1960 – 1963
Eugeniusz Mławiński 10 maja 1963 – listopad 1963
Konstanty Krawczyk 2 grudnia 1963 – 1965
Zdzisław Turkowski 1 września 1965 – 1969; 1 marca 1979 – 1 lutego 1987
Tadeusz Kołodziejak 1 września 1969 – 1979
Jan Wojtalewicz (p.o.) 1 lutego 1987 – 31 sierpnia 1987
Walenty Cywiński 16 listopada 1987 – 31 sierpnia 2005
Barbara Karpińska (p.o.) 1 września 2005 – 1 marca 2006
Bogusław Sukiennik od 1 marca 2006
Dyrektorzy Zespołu Szkół Budowlanych nr 2 (Biała) w Płocku w latach 1968 – 2002
Franciszek Jaszczak 1 września 1968 – 1991
Zbigniew Wiśniewski 1991 – 2002