Poznaj rzekę

Kto zadaje sobie trud, by poznać charakter rzeki i ukształtowanie jej koryta, ten zdobywa klucz do wędkarskich sukcesów. Nie wszędzie bowiem ryby znajdują odpowiednie dla siebie warunki; bywają stanowiska dobre, średnie i wręcz złe. Najpewniejsze przez cały rok są bez wątpienia wszelkie przeszkody denne, które spowalniając nurt tworzą oazę dla większości gatunków. Osiada przy nich niesiony wodą pokarm, są to więc również dobre stołówki. Wiele przeszkód tworzy meandrująca rzeka, usypując z wleczonego materiału wały i garby, nanosząc całe drzewa, fragmenty pni, krzaki i gałęzie. Godne uwagi są również kamienne rafy i głazy zalegające w korycie, a także doły, jakie rzeka w pewnych miejscach wymywa.
Ławica (łacha) powstaje przez osadzanie się i stabilizację rumowiska, ziemi, piasku itp. bezustannie wleczonych przez rzekę. Ma kształt podłużny i łagodnie schodzące brzegi. Przy wyższych stanach wody jest niewidoczna i stanowi płyciznę. Podczas niżówek góruje nad zwierciadłem wody, z czego korzystają mewy i często na niej przysiadają. W miarę wypiętrzania się i zarastania, ławica przekształca się w kępę, później w wyspę. Wokół ławicy lubi gromadzić się drobnica, chroni się tutaj przed zbyt silnym prądem i wiatrem. Za rybkami podchodzą drapieżniki, przede wszystkim bolenie, latem polujące hałaśliwie na uklejki, jelce lub płoteczki. Nocą przy ławicach pojawiają się sumy.
Przy niskich stanach wody wyłaniają się częściowo także przykosy. Są to poprzeczne wyniesienia powstałe z przesuwanego przez rzekę piasku i żwiru. Przykosy tworzą stopnie, z których najniższy znajduje się w górze rzeki, najwyższy, tzw. kant w dole. Za nim dno opada nieomal pionowo i tworzy się głębia. Jest to kapitalne łowisko, w którym gromadzą się ryby, korzystając z tego, że przy dnie jest tam obszar wolno płynącej wody.

 

Zobacz kolejny artykuł

Łososiowy początek sezonu (1)

Niewielu jest chyba wędkarzy, którzy nie marzyliby o złowieniu łososia czy troci wędrownej. Marzenia te …