Najnowsze informacje

Kiedy idziesz, czujesz przestrzeń i harmonię

– Różne są okresy w życiu, różne doświadczenia. Potrzebny jest czas na rozmowę albo na zamyślenie. Niełatwo tak długi dystans przejść nawet z kimś bliskim, niełatwo się dopasować. Ja nie szarpię, nie biegam, nie odpoczywam. Idę spokojnie, wolniej, ale cały czas. Na Camino można kogoś spotkać, przejść razem jakiś odcinek, ale nie ma nic na stałe. Musisz dojść na własnych nogach. W zeszłym roku poszłam siódmy raz – mówi archeolog śródziemnomorski z Muzeum Mazowieckiego w Płocku Grażyna Tryka. Szlak do Santiago de Compostela to jeden z nielicznych szlaków pielgrzymkowych, w których najważniejsza jest droga. Droga przed siebie, w głąb siebie, do drugiego człowieka… Buen Camino!
Historia sanktuarium św. Jakuba Apostoła w hiszpańskim Santiago de Compostela (region Galicja) sięga IX wieku. Przekazy mówią, że powstało na „polu gwiazd” (łac. campus stelae). W 813 roku pustelnik Paio zauważył deszcz spadających na niewielkie wzgórze nad miasteczkiem gwiazd. O niezwykłym zjawisku powiadomił biskupa Iria Flavia, Teodomira. Gdy udali się na miejsce, odkryli stary grobowiec. Zidentyfikowali w nim szczątki apostoła Jakuba. W jaki sposób święty Jakub (hiszp. saint Iago) znalazł się w Hiszpanii? Odbywał tu misję ewangelizacyjną. Po powrocie do Jerozolimy został ścięty z rozkazu Heroda Agryppy. Nocą uczniowie wykradli jego ciało, umieścili na statku i pożeglowali na otwarte morze. Po kilku dniach dotarli w pobliże miejscowości Iria Flavia. Tam złożyli Jakuba na skale, która uformowała sarkofag. W miejscu, gdzie dzisiaj wznosi się majestatyczna katedra, najpierw powstała kaplica. Budowę rozpoczęto w roku 1075, a w 1128 katedrę konsekrowano. Miasto Santiago de Compostella zostało siedzibą arcybiskupstwa i uniwersytetu.
W średniowieczu szlak św. Jakuba cieszył się ogromną popularnością. Pielgrzymi tradycyjnie wyruszali z progu własnego domu. Wędrowcy przywozili na Półwysep Iberyjski nie tylko swoje intencje. Wraz z nimi do Hiszpanii podróżowały prądy filozoficzne i nowe kierunki w sztuce. Miasta leżące na szlaku przeżywały rozkwit. Katedry w Burgos i León (gotyk kastylijski), romańskie klasztory i kościoły wtedy wybudowane, pozostają wzorem średniowiecznej sztuki.
Johann Wolfgang Goethe napisał, że „drogi św. Jakuba ukształtowały Europę”. Na wiele lat zapomniany, szlak ponownie stał się sławny w 1982 roku, po wizycie w Sanitago de Compostela papieża Jana Pawła II. Jego pielgrzymka spowodowała, że Rada Europy uznała drogę św. Jakuba za szlak o szczególnym znaczeniu dla kultury europejskiej. W 1987 roku został ogłoszony pierwszym Europejskim Szlakiem Kulturowym. Sześć lat później został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Camino Primitivo i Via de la Plata
– Słyszałam o szlaku św. Jakuba, ale nie myślałam o tak długiej wędrówce. Zachęciła mnie koleżanka z Warszawy, która była już ponad dziesięć razy. Przekonała mnie, żeby jej towarzyszyć. Przeżywałam wtedy trudne chwile. Do głowy przyszła mi myśl: co mogę zrobić dla siostry, której postawiono śmiertelną diagnozę – opowiada Grażyna. – Nie wiedziałam, czego się spodziewać. Na forach są różne informacje. I bardzo cenne i nieistotne. Wybrałam się z małym plecakiem, który mieścił kilka podkoszulek, pelerynę przeciwdeszczową, dwie pary spodni, śpiwór – około 5 kg. Od pomysłu do wyjazdu minęły trzy tygodnie.
Dróg do Santiago jest co najmniej kilka. Główne szlaki mają różne warianty. Można zacząć w Portugalii, w Porto albo Tui (Camino Portugalskie). Przejście zajmuje około dwóch tygodni. Najpopularniejsza droga francuska (Camino de Santiago Francés) zaczyna się u stóp Pirenejów, w miejscowości Saint Jean Pied de Port położonej przy granicy francusko-hiszpańskiej, i przechodzi m.in. przez wąwóz Roncesvalles – miejsce, gdzie zginął legendarny rycerz, tytułowy bohater „Pieśni o Rolandzie”. Droga obfituje w atrakcje architektoniczne: mosty z czasów rzymskich, klasztory, katedry (w Burgos i León). Liczy około 800 kilometrów. Mniej więcej tyle ma również szlak Camino del Norte, który prowadzi wzdłuż północnego wybrzeża Hiszpanii. Wędrówkę można zacząć w Irun, Bilbao, Santander, Gijon lub Aviles.
Najstarszą z dróg jest tzw. Camino Primitivo rozpoczynające się w Oviedo – największym mieście Asturii.

Zobacz kolejny artykuł

W Warszawie na targach turystycznych

W Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie po raz 25. odbyło się jedno z najważniejszych …