Najnowsze informacje
anal pump
fot. Paweł Pitera

O Ratowie w Muzeum

Stowarzyszenie „Komitet Społeczny Ratujmy Ratowo” wraz z Santuarium św. Antoniego z Padwy w Ratowie zaprosiło do opactwa pobenedyktyńskiego na promocję wydawnictwa Ratowo – perła Ziemi Zawkrzeńskiej. O historii Ziemi Zawkrzeńskiej i wspaniałego barokowego sanktuarium opowiadali ks. prof. Michał Grzybowski i rektor Ratowa – ks. Bogdan Pawłowski.
W wydawnictwie znajdziemy odczyt księdza prof. Michała Grzybowskiego „Z dziejów Ziemi Zawkrzeńskiej”, który wygłosił podczas obchodów 520. rocznicy istnienia Ratowa na II Festiwalu Kultury Ziemi Zawkrzeńskiej „Ratowskie brzmienia przeszłości”. Jest tam także artykuł ks. Bogdana Pawłowskiego „Ratowo- wczoraj i dziś”. Słowo pisane uzupełniają fotografie. Obecny na promocji w Muzeum Diecezjalnym ksiądz biskup Piotr Libera skomentował, że na Tumskim Wzgórzu spotkało się dwóch charyzmatycznych świętych: Benedykt – patron Europy i św. Antoni – patron rzeczy zagubionych i skuteczny orędownik w trudnych sprawach. Stowarzyszeniu „Komitet Społeczny Ratujmy Ratowo” i księdzu rektorowi Pawłowskiemu udało się zainteresować historią niszczejącego zabytku samorządowców i posłów nie tylko historycznej Ziemi Zawkrzeńskiej, stanowiącej część Mazowsza.
– Mam nadzieję, że wkrótce uda się nam dopisać kolejne rozdziały do publikacji – powiedziała Ewa Grębowicz ze Stowarzyszenia.
O historii Ziemi Zawkrzeńskiej opowiedział podczas spotkania ksiądz profesor Michał Grzybowski. Teren ten jest dość bogato opisany w dokumentach znajdujących się w Archiwum Diecezjalnym. Oficjalnie z terminem „Ziemia Zawkrzeńska” spotykamy się w dokumencie, który powstał w dzisiejszym Muzeum Diecezjalnym (wcześniej był tu dwór książęcy). Bolesław Krzywousty w swoim testamencie podzielił Mazowsze pomiędzy synów. Ziemia Zawkrzeńska granicząca z Prusami musiała zmagać się z licznymi najazdami. Osłonę Mazowsza stanowiły wówczas lasy i błota, ale wiódł tędy bardzo ważny szlak bursztynowy, którym podróżowali nie tylko kupcy – również niewolnicy zabierani do państwa krzyżackiego. Książęta mazowieccy osiedlali na tych terenach ludność wolną, która miała odpierać ataki sąsiadów. Z potomków wojów wyrosła szlachta. Jeszcze można spotkać w okolicy nazwy takie jak: Grodziszcze Juranda (to okolice Zawkrza) czy Wyspa Juranda. Mieszkali tam również Poborzanie. Ich nazwa pochodzi od tego, że zamieszkiwali bory, a nie od słowa „pobożny”. Powiaty mławski, niedzborski, szreński, kuczborski często były dawane w zastaw krzyżakom, bo książę płocki Siemowit IV był znanym utracjuszem i zawsze potrzebował pieniędzy. W 1411 roku odzyskano ziemię i utworzono dekanat zawkrzeński ze stolicą w Kuczborku. W pobliskim Radzanowie odbyły się nawet rokowania polsko-krzyżackie, które skończyły się dopiero bitwą pod Grunwaldem. Paweł z Radzanowa przy ujściu Rawki do Wkry postawił wieś. W XVIII wieku Ratowo było w rękach rodzin Narzymskich i Niszczyckich. Istniała kaplica dworska, potem ok. 1680 roku zbudowano drewniany kościół ufundowany przez chorążego chełmińskiego Tomasza Narzymskiego. Obraz św. Antoniego, który znajdował się na początku w kaplicy, towarzyszył polskim wojskom udającym się pod Wiedeń. Pod koniec XVII wieku przybyli do Ratowa bernardyni.
O tym, co warto odnaleźć w ratowskim sanktuarium, mówił ks. rektor Bogdan Pawłowski. Opowiedział m.in. o dniach skupienia, na które przybywają liczni pielgrzymi, i zaprosił do odwiedzania klasztoru. Promocję wydawnictwa uświetnił koncert sopranistki Anny Koźlakiewicz, kończącej Akademię Muzyczną w Warszawie. Solistka wykonała utwory Haendla i Mozarta. Akompaniował Edward Bogdan. (lesz)

Zobacz kolejny artykuł

Międzynarodowe spotkania

Grupa uczniów liceum i technikum wraz z opiekunami z Zespołu Szkół im. Stanisława Staszica w …