W tym roku przypada 45. rocznica powstania Oddziału Żeglarsko-Motorowodnego PTTK „Morka" w Płocku. W tym czasie klub zdążył wychować kilka pokoleń żeglarzy i motorowodniaków. Świętowanie zakłóciła nagła śmierć prezesa „Morki" Mariana Plewako. Pogrzeb odbył się 20 czerwca na cmentarzu przy ul. Kobylińskiego. Żeglarska i motorowodna rodzina pożegnała swojego kolegę podczas rejsu po Wiśle. Pomimo że czasem „wiatr wieje im w oczy", ci pasjonaci starają się, aby w Płocku powstał wreszcie „port z prawdziwego zdarzenia".

Obecnie funkcję prezesa pełni dotychczasowy wiceprezes Ireneusz Topolski. Klub „Morka" w swoich szeregach ma w tej chwili 112 członków, 70 żeglarzy i 42 motorowodniaków. Wliczając ich rodziny oraz znajomych tworzy prawdziwą rodzinę żeglarską, zrzeszającą blisko 500 osób. Jak wspomina Ireneusz Topolski, gdy tylko przyjechał do Płocka, a było to w 1980 r., pierwsze co zauważył przejeżdżając mostem, to widok pomostu i trzepoczących na wietrze żagli. W dzieciństwie miał już kontakt z żeglarstwem, dlatego po pewnym czasie trafił do stanicy przy ulicy Rybaki.
Jednym z założycieli klubu jest Wiesław Morawski. - Pierwsza stanica w Płocku powstała w roku 1961 i służyła przepływającym Wisłą turystom. Jej gospodarzami było małżeństwo Głowackich. Ich syn jest do tej pory członkiem naszego klubu. W tamtych czasach była mała, ale aktywna sekcja żeglarska PTTK. Powstała w 1961 a zakończyła działalność w 1963 roku. W tym czasie przy Mazowieckich Zakładach Rafineryjnych i Petrochemicznych powstał oddział PTTK i przejął stanicę, gdzie w późniejszym czasie powstała „Morka" - wspomina.
W 1963 r. zawiązał się klub wodniaków „Morka", zrzeszający kajakarzy, żeglarzy i motorowodniaków. Pierwszym jego komandorem został Eugeniusz Świerad. Dzięki MZRiP klub rozkwitał, ale już w 1986 r. doszło do rozłamu. Członkowie „Morki" musieli utworzyć własny oddział PTTK, aby stanica mogła nadal funkcjonować.
Kolejnym prezesem został Wiesław Wieczorek. Jak zaznacza, przez 12 lat zmagał się głównie ze sprawami gospodarczymi. - Trzeba było zorganizować pogłębiarkę, bo w porcie nagromadziło się dużo piasku, a łódki miały problem z wejściem do portu. Ważną sprawą była również naprawa dachu. Zawsze mogłem liczyć na ofiarność członków klubu, którzy nie szczędzili czasu ani pieniędzy, by utrzymać stanicę w jak najlepszym stanie. Istotną dla nas sprawą było także uregulowanie kwestii własności, ponieważ podlegaliśmy pod PTTK, a nie chcieliśmy być uzależnieni od zarządu głównego. Baliśmy się, że sprzedadzą port. Udało nam się nam tego dokonać i do tej pory jesteśmy właścicielem obiektu - mówi z dumą były prezes.
Jak wspominają wodniacy, wszystko powstawało dzięki wysiłkowi i zaangażowaniu członków ich klubu. Nie wszystkich było stać na zakup jachtów, dlatego często budowali je własnymi rękami.
Od wielu lat organizują takie imprezy jak „Puchar wrzosu", czy - wspólnie z wójtem Nowego Duninowa - „Regaty samorządowe". Jak wspomina Wiesław Wieczorek, pewnego roku w regatach wystartowało nawet 100 łodzi - to był absolutny rekord. Co roku wodniacy organizują także rejs rodzinny w obrębie zbiornika włocławskiego.
- Preferujemy głównie rejsy, pływamy po wszystkich dostępnych jeziorach i rzekach na terenie Polski. Jesteśmy najprężniejszym, najstarszym i największym klubem na zbiorniku włocławskim. To dzięki „Morce" upowszechniło się w Płocku żeglarstwo i powstały inne kluby - mówi były prezes „Morki" Andrzej Jodełka.
Klub został uhonorowany złotą odznaką PTTK za działalność żeglarsko - turystyczną. Zdobył także wiele odznaczeń sportowych. Kilku wodniaków zostało nawet mistrzami Polski. Poza działalnością sportową jego członkowie w dalszym ciągu prowadzą szkolenia i propagują żeglarstwo. Do tego wyspecjalizowanego oddziału PTTK mogą zapisać się osoby, które wiąże swoją przyszłość właśnie z żeglarstwem.
Od kilku już lat płocki port odwiedzają załogi z Europy. Widząc zainteresowanie zagranicznych żeglarzy członkowie „Morki" starają się im stworzyć przyzwoite warunki socjalne. Zdają sobie jednak sprawę, że infrastruktura z lat 60 nie jest zbyt nowoczesna. Dlatego już w 2005 roku władze klubu podjęły rozmowy z urzędem miasta, aby wybudować w Płocku port na miarę XXI wieku. - Nawiązaliśmy z urzędem współpracę. Spisaliśmy nawet umowy, w których zrzekaliśmy się części naszej powierzchni po to, aby zapewnić sobie miejsce w przyszłym porcie - komentuje Andrzej Jodełka.
Jak podkreśla były prezes, wszystko się zgadzało do czasu, kiedy zbliżał się termin wygaśnięcia 44-letniej dzierżawy gruntów. - Chcieliśmy ją przedłużyć. Wtedy miasto zerwało z nami wszystkie podpisane do tej pory umowy. Nie chciano inwestować na nieswoim terenie. Jednak dzięki sprawie w sądzie przedłużono nam dzierżawę o kolejnych 55 lat - mówi Jodełka.
Ale nawet po wygranej sprawie ponownie przedstawiciele Morki zwrócili się do urzędu miasta i w dalszym ciągu są zainteresowani budową nowego portu. Jak podkreślają, dla Płocka to wielka szansa na rozwój, ponieważ na trasie od Krakowa do Gdańska praktycznie (poza Warszawą, która ma kilka małych portów) jesteśmy pierwszym portem na Wiśle, który jest w stanie przyjąć łódki. Akwen włocławski jest niewykorzystany, a leży w centrum Polski, niedaleko dużych aglomeracji. Jednak o jego istnieniu nie ma pojęcia większość wodniaków z Warszawy czy Łodzi, którym brakuje miejsc do żeglowania. Na zalewie zegrzyńskim jest w tym momencie bardzo tłoczno i dlatego wiele osób poszukuje nowych miejsc, w których mogliby odpocząć. Dlatego tak ważna jest promocja naszego regionu. Gdyby powstał port, na pewno przyciągnąłby do naszego miasta wielu turystów. A chyba na tym wszystkim płocczanom zależy.
Marcin Śmigielski