Tygodnik Płocki - „Świadectwo” na żywo w Rzymie

Interaktywny Portal Mazowsza Północnego - Tygodnik Płocki

Aktualności: „Świadectwo” na żywo w Rzymie

22-10-2008

Około 30 tysięcy Polaków – tak przynajmniej oceniali w swoich publikatorach Włosi – było obecnych pod koniec ubiegłego tygodnia w Rzymie na uroczystościach 30. rocznicy wyboru wielkiego Polaka na papieża. Wśród nich nie brakowało pielgrzymów z Płocka. Niektórzy, w tym przedstawiciel „Tygodnika Płockiego”, dzięki organizatorowi wyjazdu – płockiej firmie PKN Orlen – razem z Ojcem Świętym Benedyktem XVI uczestniczyli w uroczystej premierze fabularyzowanego dokumentu pod nazwą Świadectwo”.

Film jest w zasadzie fabularyzowanym zapisem kilkudziesięciogodzinnej rozmowy włoskiego dziennikarza z wieloletnim sekretarzem Jana Pawła II Stanisławem Dziwiszem. Obecny kardynał i metropolita krakowski dzieli się z nami nawet tymi informacjami z życia papieża, o których wcześniej mieliśmy małe pojęcie. Narratorem filmu jest Michael York, znany chociażby z występów w roli muszkietera D’Artagniana.
Pokaz filmu miał miejsce w Auli Pawła VI, która zgromadziła tego dnia około siedmiu tysięcy widzów z całego świata. Z Polaków przywilej zajęcia miejsca w stosunkowo bliskim towarzystwie papieża Benedykta XVI otrzymali między innymi były prezydent Lecha Wałęsa z małżonką, była pierwsza dama Jolanta Kwaśniewska, były premier Kazimierz Marcinkiewicz, minister Julia Pitera, prezes Orlenu Jacek Krawiec. Jednak honorowe miejsce obok papieskiego tronu przypadło kardynałowi Stanisławowi Dziwiszowi.
Znak od Matki Boskiej
Ludźmierskiej?
Sam film wywoływał żywe reakcje publiczności. Od łez wzruszenia i sympatii, kiedy pokazano Japończyków śpiewających Janowi Pawłowi II po polsku (!) „Góralu, czy ci nie żal”. Przez skupienie, gdy lekarze po zamachu na Ojca Święto chcieli go zabrać najpierw do jego pokoju zamiast do sali operacyjnej (pomogła interwencja Stanisława Dziwisza). Poprzez ciche dyskusje dotyczące sceny z opętaną kobietą oraz momentu, kiedy przyszły papież chwyta spadające berło Matki Boskiej Ludźmierskiej. Wreszcie do gromkich oklasków, kiedy oglądamy i słyszymy informacje na temat związków poprzedniego i aktualnego papieża.
Oczywiście każdy odbierał ten film po swojemu. Każdy znajdował coś dla siebie. Siedzące w naszym otoczeniu, tuż za tronem papieskim polskie siostry ze zgromadzenia w Rzymie, nie kryły wzruszenia, gdy pokazywano bezdomnych ze schroniska zorganizowanego w Watykanie na życzenie Jana Pawła II właśnie przez nie. Niektórzy bezdomni, jak się później dowiedzieliśmy w bezpośredniej rozmowie, odnaleźli później właściwe miejsce w swoim życiu. Dużo sympatycznych uśmiechów i wspomnień wzbudziła też wśród towarzyszących naszemu papieżowi podczas jego rzymskiego pontyfikatu informacja o corocznym „przemycaniu” do Watykanu przed Bożym Narodzeniem pysznego polskiego makowca. A ja sam wszystkim zainteresowanym filmem polecam scenę, w której Jan Paweł II z przyjaciółmi potajemnie, myląc wszystkie posterunki, opuszcza Watykan starym samochodem, by chociaż raz bez przynależnej mu ochrony, móc pooddychać pełną piersią poza rzymskimi murami.
Film ma szczególny wydźwięk dla Polaków i Włochów, czyli tych, którzy naszego papieża kochali najbardziej. Ale pewnie nie tylko dla nich. Michael York twierdzi bowiem, że ta produkcja jest dla niego darem niebios. Co najważniejsze, oglądanie „Świadectwa” łączy nas – Polaków w pamięci, we wspólnych wzruszeniach. Bo film nie dzieli polskiej wiary na kościół krakowski i toruński, nie dzieli Polaków na moherów i wykształciuchów. I chyba o to nam wszystkim powinno chodzić.
Tomasz Szatkowski

Publikowane komentarze sa prywatnymi opiniami użytkowników portalu. Tygodnik Płocki nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

Ten artykuł nie był jeszcze komentowany

Dodaj komentarz