Choć o ścieżkach rowerowych piszemy na lamach Tygodnika Płockiego często, to niestety wciąż ich brakuje w mieście. Szczęście uśmiechnęło się tylko do pracowników Orlenu, którzy mają aż dwie ścieżki prowadzące z zakładu do miasta. Mogą bezpiecznie jeździć do pracy, mają też gdzie zostawić swoje pojazdy. Tak luksusowej sytuacji nie posiadają inni rowerzyści.
Stąd właśnie zrodził się pomysł, by organizować „Masę krytyczną”, by wreszcie decydenci zrozumieli, że jest coraz większa grupa ludzi, którzy chcą być za pan brat z ekologią, dostać się do pracy, nie samochodem, ale na rowerze. Niestety, ich głosu nikt nie chce posłuchać.
Na rowerach jeździ cały świat i wszędzie próbuje się rowerzystom ułatwiać życie. W Płocku głównie się utrudnia. - Owszem jest w mieście trochę ścieżek, ale to za mało - mówi Tomek, jeden z organizatorów „Masy krytycznej”. - Na dodatek służą one wszystkim, tylko nie rowerzystom. Po ścieżkach chętnie jeżdżą panie z wózkami, spacerują przechodnie. Wiele miejsc jest znanych z tego, że celowo rozbija się tam szkło, żeby rowerzyści przebijali opony. Pomijam już takie drobiazgi, jak wysokie krawężniki, czy nagle urwane ścieżki i konieczność zjazdu na jezdnię, albo spuszczone ze smyczy psy.
Rowerzyści doskonale wiedzą, że nie lubią ich kierowcy aut. Stąd częste trąbienie, wjeżdżanie w kałuże tak, by przy okazji ochlapać rowerzystę, zajeżdżanie drogi. - My wcale nie chcemy jeździć po jezdni, ale często nie mamy innego wyjścia - włącza się do rozmowy Bartosz. - Dlatego uważamy, że „Masa krytyczna” ma wielki sens, bo tylko tak możemy pokazać, że warto budować ścieżki. W wielu miastach władze już patrzą przychylnie na rowerzystów, doceniają to, że chcą żyć ekologicznie i zdrowo. My wiemy, że trudno od razu połączyć siecią ścieżek całe miasto, ale można to robić małymi krokami, mając plan. Tymczasem w Płocku właściwie nic się nie robi.
Niestety, żeby walczyć, potrzeba wiele osób zdeterminowanych, by doprowadzić do celu. W dużych polskich miastach w „Masie krytycznej” uczestniczą tysiące rowerzystów. Widać ich, kiedy jadą ulicami, zwracają uwagę na siebie i na problem. W Płocku zwykle przyjeżdża na miejsce zbiórki przy fontannie na Starym Rynku kilkadziesiąt osób. To za mało, by wywrzeć jakikolwiek nacisk na władze.
Wiele zależy od pogody. - Rowerzyści powinni wiedzieć, że nawet jak pada deszcz, nasza akcja też ma sens - uważa Tomek. - I chciałbym dodać, że my wcale nie jeździmy szybko, są wśród nas ludzie starsi, są całe rodziny, stąd nasz peleton jedzie tak, by zwrócić na siebie uwagę. Ponieważ nikt nas nie chce słuchać, chyba dwa lata temu podjechaliśmy pod dom pana prezydenta, ale nie chciał do nas wyjść. Oddaliśmy tylko petycję, której losu nie znamy.
Inny problem płockich rowerzystów, to brak parkingów dla rowerów. Przed budynkami instytucji nie ma stojaków, przy których można zostawić pojazd. Nie można wejść do żadnego sklepu, nawet do supermarketów, przed którymi stoją wprawdzie stojaki, ale mało kto odważy się zostawić tam rower. To dodatkowy powód, dla którego niewiele osób decyduje się jechać na dwóch kółkach do miasta.
Tylko rowerzyści zdają sobie sprawę, że praktycznie nie można przejechać rowerem na drugą stronę Wisły. Na starym moście jest zakaz jazdy, zresztą podobnie jak na nowym. Tuż przed wjazdem na most od strony Podolszyc jest znak zakazu wjazdu rowerem. Owszem, można próbować innych dojazdów, ale dotyczą one bardzo silnych ludzi jeżdżących na znakomitym sprzęcie. Bo ścieżka jest, ale tylko na samym moście. By przejechać na drugą stronę Wisły, trzeba pokonać strome podjazdy, co jest niezwykle trudne dla ludzi jeżdżących tylko dla przyjemności. Chyba nie tak miało być.
Właśnie ruszył projekt Wiślanej Trasy Rowerowej, w który Płock został włączony. Co prawda na razie jest to tylko pomysł, ale już słychać rozdźwięk między rowerzystami. Jedni chcą, by trasa biegła prawą stroną rzeki, włączając w nią istniejące ścieżki, inni promują trasę lewym brzegiem, gdzie można do tego celu wykorzystać wał wiślany.
Sezon rowerowy dobiega końca. Najgorsze jest to, że ten rok można zapisać jako kolejny, w którym rowerzystom nic nie udało się zmienić. Ale trzeba walczyć, by w przyszłym sezonie jazda po osiedlach była łatwiejsza i łatwiejszy był dojazd do Słupna, czy Łącka, gdzie z budową ścieżek już sobie poradzono. Dlatego warto przyjść w piątek na Stary Rynek, im będzie nas więcej, tym łatwiej będzie coś wywalczyć.

Jol.